«پستانک» (The Pacifier) فیلمی کمدی و خانوادگی محصول سال ۲۰۰۵ آمریکاست که با بازی وین دیزل، داستان طنزآمیز یک سرباز نیروی ویژه دریایی را روایت می‌کند که مأموریت غیرمنتظره‌اش، محافظت و مراقبت از پنج کودک شیطان است.
ستوان شین وولف، از نیروهای ویژه دریایی آمریکا، پس از شکست در یک عملیات نجات که به مرگ فردی که قرار بود نجات دهد می‌انجامد، دو ماه در بیمارستان بستری می‌شود. پس از بهبودی، به او مأموریت داده می‌شود همسر آن فرد، جولی، و پنج فرزندش را در خانه‌شان همراهی و از یک پروژه محرمانه دولتی به نام «گوست» محافظت کند؛ در حالی که همسر باید برای بازیابی محتویات صندوق امانات شوهرش به زوریخ سفر کند.
شین که تجربه‌ای در نگهداری از کودکان ندارد، ابتدا با مقاومت و شیطنت‌های بچه‌ها، از جمله فرار پرستار قبلی، روبه‌رو می‌شود. اما به‌تدریج و با روش‌های نظامی خلاقانه‌اش، اعتماد بچه‌ها را جلب می‌کند: او به پسر بزرگ‌تر در نمایش موسیقیایی مدرسه کمک می‌کند، به دختر بزرگ‌تر رانندگی می‌آموزد و دختر کوچک‌تر را در باشگاه پیشاهنگی آموزش دفاع شخصی می‌دهد، در حالی که هم‌زمان تلاش می‌کند خانه را از خطر نفوذگرانی که به‌دنبال پروژه گوست هستند، محافظت کند.
چرا این فیلم را ببینیم؟ «پستانک» با ترکیب طنز خانوادگی و اکشن سبک، مفهوم آشنای «سرباز سرسخت در برابر بچه‌های شیطان» را با انرژی و گرمای کافی برای سرگرم کردن مخاطب خانوادگی اجرا می‌کند. بازی وین دیزل، که این‌بار در نقشی دور از تصویر همیشگی اکشنش قرار گرفته، توانایی او در کمدی فیزیکی و تعامل با کودکان را به نمایش می‌گذارد. تحول تدریجی شین از سربازی خشک به عضوی از خانواده، پیامی گرم درباره اهمیت انعطاف‌پذیری و مراقبت را منتقل می‌کند. برای خانواده‌هایی که به‌دنبال کمدی سبک و بی‌دردسر با شخصیت اصلی غیرمنتظره هستند، این فیلم انتخابی سرگرم‌کننده و بی‌آزار است. صحنه‌های آموزش دفاع شخصی به دختر کوچک‌تر خانواده و همراهی شین در تمرین‌های پیشاهنگی، لحظاتی بامزه و گرم از تعامل نظامی‌گری با دنیای کودکانه می‌سازند. تحول تدریجی هر یک از پنج فرزند خانواده، از سرکشی اولیه به اعتماد و دلبستگی به شین، ساختاری منسجم و دوست‌داشتنی به این کمدی خانوادگی می‌بخشد. تقابل کمیک میان روش‌های نظامی و منظم شین و آشفتگی طبیعی زندگی با پنج کودک، منبع اصلی طنز موقعیت این فیلم در طول داستان است.
