«پیشکش» (The Offering) فیلمی وحشت و ماوراءالطبیعی محصول سال ۲۰۲۳ آمریکاست که به کارگردانی الیور پارک ساخته شده و داستانی تاریک بر پایه اساطیر و آیین‌های سنتی یهودی هاسیدی را در دل یک خانه کفن‌ودفن در بروکلین روایت می‌کند.
آرتور و همسر باردارش کلر برای دیدار پدر آرتور، سائول، که مراسم کفن‌ودفن را در یک جامعه سنتی یهودی هاسیدی اداره می‌کند، به بروکلین سفر می‌کنند. آرتور و پدرش سال‌هاست از هم فاصله گرفته‌اند و هدف پنهان آرتور از این سفر، متقاعد کردن پدرش به رهن گذاشتن خانه برای نجات کسب‌وکار در حال ورشکستگی اوست. اما وقتی جسد مردی به نام یوسیله، که به‌طرز مشکوکی خودکشی کرده، به خانه کفن‌ودفن آورده می‌شود، اتفاقات عجیبی آغاز می‌شود.
در جریان آماده‌سازی جسد، طلسمی محافظ به‌طور تصادفی از گردن یوسیله باز می‌شود و روحی شیطانی و باستانی به نام آبیزو آزاد می‌شود. مشخص می‌شود یوسیله در تلاش برای زنده کردن همسر مرده‌اش با انجام آیینی ممنوعه، ناخواسته این موجود را احضار کرده بود. اکنون این روح شرور، خانواده آرتور را هدف قرار داده و آرتور باید با کمک همکار پدرش، هیمیش، و دانش آیین‌های باستانی، راهی برای نجات همسر و فرزند در راهش پیدا کند، پیش از آنکه فرصت را از دست بدهد.
چرا این فیلم را ببینیم؟ «پیشکش» با استفاده از فرهنگ و آیین‌های کمتر دیده‌شده جامعه یهودی هاسیدی، فضایی تازه و متفاوت از دیگر فیلم‌های وحشت ماوراءالطبیعی می‌سازد. کارگردانی اتمسفریک الیور پارک، همراه با طراحی صحنه دقیق در فضای بسته و خفقان‌آور خانه کفن‌ودفن، تعلیق فیلم را تا پایان حفظ می‌کند. برای علاقه‌مندان به فیلم‌های وحشت مبتنی بر اسطوره و آیین با ریشه‌های فرهنگی واقعی، این فیلم تجربه‌ای دلهره‌آور و متفاوت به همراه دارد. تضاد میان قداست آیین‌های مذهبی سنتی و وحشت اهریمنی که از دل همان آیین‌ها بیرون می‌آید، لایه‌ای فکری به این ژانر می‌افزاید و باعث می‌شود بیننده فراتر از ترسناک بودن صرف، به معنای گناه، کفاره و بهای شکستن سنت نیز بیندیشد. رابطه پرتنش و ناتمام آرتور با پدرش، که در سایه این وحشت ماوراءالطبیعی به‌آرامی ترمیم و سپس به شکلی تراژیک قطع می‌شود، هسته احساسی قدرتمندی به این فیلم وحشت می‌بخشد که آن را از یک ترسناک معمولی فراتر می‌برد.
