«مریض» (Sick) فیلمی ترسناک و اسلشر محصول سال ۲۰۲۲ آمریکاست که به کارگردانی جان هایامز و فیلمنامه کوین ویلیامسون، خالق مجموعه «جیغ»، ساخته شده و داستانی پرتعلیق در بحبوحه دوران قرنطینه کرونا را روایت میکند.
دو دوست صمیمی، پارکر و میری، تصمیم میگیرند دوران قرنطینه را در خانه ییلاقی خانوادگی پارکر کنار دریاچهای دورافتاده سپری کنند. از همان لحظه ورود، پارکر شروع به دریافت پیامکهای ناشناس و مرموز میکند که هر دو دختر را نگران میسازد. شب هنگام، فردی ناشناس وارد خانه میشود و بهتدریج مشخص میشود یک مهاجم نقابدار قصد آسیب رساندن به آنها را دارد.
در جریان یک شب پرتنش و خونین، دختران باید برای بقای خود مبارزه کنند و در این میان راز تاریکی آشکار میشود: انگیزه این حملات به رویدادی دردناک در دوران قرنطینه و از دست دادن یک عزیز بر اثر کرونا گره خورده است. پارکر و میری، در تعقیبوگریزی نفسگیر میان خانه، جنگل و دریاچه، باید هوشمندی و شجاعت خود را به کار بگیرند تا زنده بمانند و حقیقت پشت این حمله را کشف کنند.
چرا این فیلم را ببینیم؟ «مریض» یکی از معدود فیلمهای ترسناکی است که بهطور مستقیم دوران قرنطینه کرونا را بهعنوان بستر داستانی خود انتخاب کرده و از این فضای بهیادماندنی برای ساختن تعلیقی تازه در ژانر اسلشر بهره میبرد. ریتم پرشتاب فیلم، همراه با پیچشهای داستانی غیرمنتظره درباره انگیزه قاتل، آن را از یک اسلشر معمولی متمایز میکند. برای طرفداران فیلمهای ترسناک کلاسیک با شخصیتهای اصلی زن و مقاوم، این فیلم تجربهای پرتنش و نفسگیر است. بازی مقاوم و هوشمندانه شخصیتهای اصلی زن، که بهجای قربانی منفعل بودن، فعالانه برای بقای خود میجنگند و راهحل پیدا میکنند، این اثر را از بسیاری از اسلشرهای کلیشهای مشابه متمایز میسازد و آن را برای طرفداران این ژانر خاطرهانگیز میکند. انتخاب دوران قرنطینه کرونا بهعنوان بستر داستان نیز حس انزوا و بیکمکی شخصیتها را واقعیتر جلوه میدهد، چراکه در دنیایی که همه باید فاصله بگیرند، فریاد خواستن کمک بهمراتب دشوارتر از حالت عادی است. پیچش پایانی داستان درباره انگیزه واقعی مهاجمان نیز فیلم را از یک تعقیبوگریز ساده به روایتی تلخ درباره خشم، سوگ و انتقام ناموجه تبدیل میکند که تا پایان بیننده را در حالت تعلیق نگه میدارد.