«همدست» (Helpmates) فیلم کوتاه کمدی محصول سال ۱۹۳۲ آمریکاست که با بازی استن لورل و الیور هاردی، یکی از کلاسیکترین و پرخندهترین کوتاههای این دو کمدین را درباره تلاش ناموفق برای پاکسازی خانهای آشفته روایت میکند.
خانه الیور پس از مهمانی پرشور شب قبل، در آشفتگی کامل است. وقتی الیور تلگرامی از همسرش که در مسافرت است دریافت میکند و میفهمد او همان روز بازمیگردد، وحشتزده از دستور دوستش استن کمک میخواهد تا خانه را پیش از رسیدن همسرش مرتب کند.
اما تلاشهای استن و الیور برای پاکیزه کردن خانه، بهجای حل مشکل، هرجومرج بیشتری به بار میآورد. اشتباهی در روشن کردن اجاق گاز منجر به انفجاری میشود که نشیمن و آشپزخانه را ویران میکند و لباسهای الیور را کاملاً کثیف میسازد. الیور که ناچار است با لباسی کاملاً نامناسب همسرش را در ایستگاه قطار ملاقات کند، در نهایت با خانهای ویرانشده و بدون همسرش (که ظاهراً منصرف شده) روبهرو میشود و در میان باران، بر روی خرابههای خانهاش مینشیند.
چرا این فیلم را ببینیم؟ «همدست» با تمرکز بر یک موقعیت ساده اما پرآشوب، نمونهای بینقص از هنر کمدی فیزیکی استن و الیور را به نمایش میگذارد که هر تلاش برای حل مشکل، فاجعهای بزرگتر میآفریند. ریتم فزاینده هرجومرج در این کوتاه، که از یک خانه نامرتب به ویرانهای کامل میرسد، الگویی کلاسیک از کمدی تشدیدشونده است که بسیاری از آثار بعدی این ژانر از آن الهام گرفتهاند. پایانبندی تلخوشیرین فیلم، که الیور را تنها و خیس زیر باران نشان میدهد، لایهای غیرمنتظره از همدلی به این کمدی خالص میافزاید. برای علاقهمندان به فیلمهای کوتاه کمدی کلاسیک با ساختاری فشرده و مؤثر، این اثر یکی از بهترین نمونههای این ژانر است. صحنه انفجار آشپزخانه، که با جلوههای عملی ساده اما تأثیرگذار آن دوران اجرا شده، همچنان یکی از بهیادماندنیترین لحظات اغراقآمیز در کارنامه این دو کمدین به شمار میرود. تصویر پایانی الیور که تنها و خیس زیر باران بر ویرانه خانهاش نشسته، ترکیبی نادر از طنز و اندوه خفیف میسازد که این کوتاه را از کمدیهای صرفاً سرگرمکننده متمایز میکند. کارگردانی جیمز پارات، با تمرکز کامل بر یک مکان واحد و شخصیتهای محدود، نشان میدهد چگونه سادگی میتواند بستری برای یکی از پرمحتواترین کمدیهای فیزیکی این دو هنرمند باشد.
مطالب مرتبط
