«خط پایان» فیلمی ورزشی و درام محصول سال ۱۳۶۴ ایران به نویسندگی و کارگردانی محمدعلی طالبی است که با بازی ایرج طهماسب و حمید جبلی، داستان مصمم یک کارگر عاشق دوچرخهسواری را روایت میکند که رویای قهرمانی در سرش میچرخد.
خلیل سمندر، کارگر یک کارگاه تولیدی، عشق فراوانی به دوچرخهسواری دارد و آرزو میکند عضو رسمی باشگاه ورزشی «ایران جوان» شود. با میانجیگری هوشنگ، رئیس باشگاه، خلیل بهعنوان بازیکن ذخیره وارد تیم میشود و در اولین مسابقهاش، به مقام نخست میرسد. اما به دلیل مشکل قلبی، از حضور در رقابتهای بزرگ بازمیماند، اتفاقی که او را عمیقاً ناامید میکند.
در همین حال، رئیس باشگاه رقیب که با دربار در ارتباط است، با اتومبیل خود مربی باشگاه ایران جوان را مصدوم میکند و این مربی به دلیل ضربه مغزی در بیمارستان بستری میشود. خلیل و دیگر دوچرخهسواران باشگاه، برای تأمین هزینه درمان مربی محبوبشان، مسابقهای ترتیب میدهند. در این رویارویی سرنوشتساز، خلیل با تمام وجود تلاش میکند از رقیب اصلیاش که برای باشگاه رقیب میرکاب میزند پیشی بگیرد و به خط پایان برسد.
چرا این فیلم را ببینیم؟ «خط پایان» با روایتی صادقانه از عشق یک کارگر ساده به ورزش و رویای قهرمانی، یکی از دلنشینترین درامهای ورزشی سینمای ایران در دهه شصت به شمار میرود. کارگردانی محمدعلی طالبی، با تمرکز بر جزئیات زندگی روزمره و مبارزه شخصی خلیل، فضایی واقعگرایانه و صمیمانه برای این داستان میسازد. بازی ایرج طهماسب و حمید جبلی، گرمی و باورپذیری خاصی به دنیای کارگری و ورزشی این فیلم میبخشد. برای علاقهمندان به درامهای ورزشی ایرانی با پیامی صادقانه درباره پایداری و فداکاری، این فیلم تجربهای الهامبخش و خاطرهانگیز است. تصمیم خلیل و همتیمیهایش برای برگزاری مسابقهای بهخاطر مربی مجروحشان، لحظهای گرم از وفاداری و همبستگی ورزشی را به نمایش میگذارد که پیام اصلی فیلم را، فراتر از رقابت صرف، به سوی معنای واقعی تیم و دوستی هدایت میکند. صحنههای دوچرخهسواری خلیل در خیابانهای تهران آن دوران، با تصویربرداری ساده اما صمیمانه، نگاهی نوستالژیک به فضای شهری و ورزشی دهه چهل خورشیدی ارائه میدهد که برای بینندگان امروزی نیز جذاب و دیدنی است. موسیقی محمدرضا علیقلی، با ملودیهای ساده و صمیمانه، ریتم مسابقات دوچرخهسواری را همراهی میکند و هیجان تدریجی این رقابتهای ورزشی را بهخوبی برای تماشاگر منتقل میسازد.