«سه هزار سال حسرت» (Three Thousand Years of Longing) فیلمی درام، فانتزی و عاشقانه محصول سال ۲۰۲۲ استرالیا و به کارگردانی جورج میلر است که با بازی تیلدا سوینتون و ایدریس البا، داستانی خیالانگیز درباره یک جن سههزارساله و زنی محقق را روایت میکند که خواستههای قلبی واقعی خود را جستوجو میکند.
آلیتیا بینی، محقق بریتانیایی روایتشناسی که گاهی موجودات خیالی را هذیانگونه میبیند، در سفری به استانبول بطری عتیقهای میخرد و ناخواسته جنی را از درون آن آزاد میکند. جن به آلیتیا سه آرزو پیشنهاد میدهد، اما او که به تلههای داستانهای کلاسیک درباره آرزوها آگاه است، ابتدا از خواستن آرزوها خودداری میکند و جن را به شیادی متهم میکند. در پاسخ، جن سه داستان از گذشته پرماجرای خود را برایش تعریف میکند که هرکدام توضیح میدهند چگونه او بارها در طول تاریخ به دام افتاده است.
این داستانها آلیتیا را به دربار ملکه سبا و سلیمان، حرمسرای سلطان سلیمان قانونی و ماجراهای تراژیک قرنها بعد میبرند؛ داستانهایی سرشار از عشق، خیانت، قدرت و آرزوهای ناکام که سرانجام جن را به دنیای مدرن و آپارتمان آلیتیا در لندن میرسانند. در این میان، آلیتیا بهتدریج درک میکند که ترس او از آرزو کردن، ریشه در تنهایی عمیقتری دارد که باید با آن روبهرو شود.
چرا این فیلم را ببینیم؟ «سه هزار سال حسرت» با ترکیب فانتزی تاریخی پرشکوه و درامی صمیمانه درباره تنهایی و آرزو، تجربهای سینمایی منحصربهفرد از کارگردان «مکس دیوانه» ارائه میدهد که نشان میدهد میلر در ژانرهای کاملاً متفاوت نیز استادی خود را حفظ میکند. بازی تیلدا سوینتون و ایدریس البا، با شیمی غیرمنتظره و عمیقشان، دو شخصیت را خلق میکنند که با وجود هزاران سال فاصله سنی، پیوندی صادقانه و انسانی میسازند. طراحی صحنه و لباس پرشکوه داستانهای تاریخی جن، تجربهای بصری خیرهکننده از دورانهای مختلف تاریخ خاورمیانه ارائه میدهد. برای علاقهمندان به فانتزیهای بزرگسالانه با عمق فلسفی درباره عشق، سرنوشت و معنای واقعی خواستن، این فیلم تجربهای غنی و بهیادماندنی است. روایت قابدار فیلم، که داستانهای تودرتوی جن را در قالب گفتوگویی صمیمانه میان او و آلیتیا در یک اتاق هتل بازمیگوید، ساختاری اصیل و یادآور قصهگویی کلاسیک هزار و یک شب به این اثر میبخشد.
