«فرضیه عشق» (The Love Hypothesis) فیلمی کمدی رمانتیک محصول سال ۲۰۲۶ آمریکاست که داستان یک رابطه ساختگی میان دو دانشمند را روایت میکند که بهتدریج به احساسی واقعی بدل میشود.
اولیو اسمیت، دانشجوی زیستشناسی که برای مصاحبه ورود به برنامه دکترای دانشگاه استنفورد دچار دستپاچگی شده، در همان روز با پژوهشگری ناشناس برخورد میکند که کمی او را دلگرم میکند. ماهها بعد، اولیو بهعنوان دانشجوی دکترا وارد استنفورد میشود و با همکلاسیهایش آن و جرمی دوست میشود. وقتی متوجه میشود جرمی به آن علاقه دارد، برای اینکه راه را برای این دو باز کند، دروغی میگوید که خودش هم رابطهای دارد.
برای باورپذیر کردن این دروغ، اولیو ناگهان دکتر آدام کارلسن، پژوهشگر فوقدکترا با لقب «دکتر بد» بهخاطر رفتار خشک و جدیاش، را میبوسد. آدام در ابتدا عصبانی میشود، اما پیشنهاد میدهد بهجای دردسر، یک رابطه ساختگی را با هم بازی کنند: این کار هم به دروغ اولیو اعتبار میبخشد و هم به آدام کمک میکند تا در دانشگاه، متعهدتر به نظر برسد.
با گذشت زمان، اولیو و آدام در کنار هم در رویدادهای دانشگاهی و یک کنفرانس علمی مهم شرکت میکنند و بهتدریج دیوارهای میانشان فرومیریزد. اولیو داستان انگیزه واقعیاش برای پژوهش روی سرطان را، که ریشه در از دست دادن مادرش دارد، با آدام به اشتراک میگذارد و آدام نیز از گذشته دشوار دوران تحصیلش میگوید. این نزدیکی تدریجی، رابطه ساختگی آنها را به احساسی واقعی و عمیق بدل میکند.
چرا این فیلم را ببینیم؟ «فرضیه عشق» با ترکیب طنز دانشگاهی و رمانتیسم کلاسیک ترانه «رابطه ساختگی»، تجربهای گرم و دلنشین از کمدیهای عاشقانه امروزی ارائه میدهد. بازی لیلی راینهارت و تام بیتمن در نقش اولیو و آدام، شیمی متناقض و در عین حال جذابی میان این دو شخصیت خلق میکند که بهتدریج از رقابت علمی به همدلی عمیق میرسد. برای علاقهمندان به کمدیهای رمانتیک با پسزمینه علمی و دانشگاهی، این فیلم تجربهای سرگرمکننده و صمیمانه است. سفر اولیو از دانشجویی مردد و کماعتماد بهنفس تا زنی که به تواناییهای علمی خودش ایمان میآورد، عمق احساسی قابلتوجهی به این کمدی رمانتیک میبخشد. دوستی صمیمانه میان اولیو و همکلاسیهایش، که در تمام فراز و نشیبهای این داستان همراهش هستند، گرمای انسانی دلپذیری به فضای دانشگاهی این فیلم میافزاید.
