«جعبه» (The Box) فیلمی تریلر و علمیتخیلی محصول سال ۲۰۰۹ آمریکا و به کارگردانی ریچارد کلی است که با بازی کامرون دیاز و جیمز مارسدن، دوراهی اخلاقی ترسناک یک زوج را روایت میکند که با فشردن یک دکمه، سرنوشت خودشان و دیگران را رقم میزنند.
در دسامبر ۱۹۷۶، نورما و آرتور لوئیس، زوجی متأهل، صبح زود بستهای مرموز روی درِ خانهشان مییابند: جعبهای چوبی با دکمهای زیر گنبدی شیشهای و یادداشتی که میگوید «آقای استوارد ساعت پنج عصر به دیدارشان خواهد آمد». آرتور که در ناسا روی پروژههای فضایی کار میکند، بهتازگی از برنامه فضانوردی رد شده و نورما با مشکلات مالی مدرسه پسرشان دستوپنجه نرم میکند.
آرلینگتون استوارد، مردی با چهرهای بهشدت آسیبدیده، طبق وعده به دیدارشان میآید و پیشنهادی میدهد: اگر دکمه را فشار دهند، فردی که نمیشناسند خواهد مرد و آنها مبلغ هنگفتی پول دریافت خواهند کرد. آنها بیستوچهار ساعت برای تصمیمگیری دارند. پس از فشردن دکمه توسط نورما، رشتهای از رویدادهای عجیب و غیرقابلتوضیح آغاز میشود که آرتور و نورما را به کشف حقیقتی گستردهتر و پیچیدهتر درباره ماهیت واقعی این آزمایش سوق میدهد.
چرا این فیلم را ببینیم؟ «جعبه» با اقتباس از داستان کوتاه کلاسیک «دکمه، دکمه»، دوراهی اخلاقی ساده اما عمیقی را به فیلمی علمیتخیلی پیچیده و رازآلود بدل میکند. کارگردانی ریچارد کلی، که پیشتر با «دانی دارکو» شناخته شده، اینبار در مقیاسی بزرگتر به موضوعات فلسفی درباره انتخاب، پیامد و آزمایش انسانی میپردازد. اتمسفر رازآلود و پارانویاگونه دهه هفتاد میلادی، با طراحی صحنه و لباس دقیق آن دوران، فضایی نوستالژیک و در عین حال دلهرهآور میسازد. برای علاقهمندان به علمیتخیلیهای فکورانه با دوراهیهای اخلاقی پیچیده، این فیلم تجربهای عجیب و تأملبرانگیز است. بازی فرانک لانگلا در نقش آرلینگتون استوارد، مردی که ظاهر آسیبدیده و رفتار مرموزش هرگز نیت واقعیاش را فاش نمیکند، تعلیق روانشناختی این آزمایش اخلاقی را تا پایان حفظ میکند. رابطه رو به تیرگی میان آرتور و نورما، که پس از فشردن دکمه با شک و بیاعتمادی متقابل روبهرو میشوند، بُعد انسانی و عاطفی عمیقی به این معمای علمیتخیلی میبخشد. بازی کامرون دیاز در نقش زنی که زیر بار پشیمانی از تصمیمی غیرقابلبازگشت خم شده، عمق احساسی قابلتوجهی به این داستان درباره پیامدهای انتخابهای اخلاقی میبخشد.