«دختر کولی» (The Bohemian Girl) فیلمی کمدی و موزیکال محصول سال ۱۹۳۶ آمریکا و بر اساس اپرای کلاسیک همنام است که با بازی استن لورل و الیور هاردی، ماجراهای پرخنده این دوی کمدی محبوب را در میان کولیانی سرگردان روایت میکند.
گروهی از کولیان در حاشیه ملک کنت آرنهایم اردو میزنند، جایی که کنت تحمل حضورشان را ندارد. استن و الیور، دو کولی نچسب و بدشانس این گروه، زندگی روزمرهشان را با جیببری، فالگیری و درسهای زیتر میگذرانند، در حالی که همسر الیور مخفیانه با مردی دیگر رابطه دارد. وقتی کنت آرنهایم کولیان را با خشونت از ملکش بیرون میراند، همسر الیور برای انتقام، دختر کوچک کنت، آرلین، را میرباید و الیور را فریب میدهد که این دختر، فرزند خودشان است.
دوازده سال بعد، کولیان به ملک آرنهایم بازمیگردند و آرلین بزرگشده، ناخواسته وارد باغ کنت میشود و خاطراتی مبهم از گذشتهاش به یادش میآید. وقتی نگهبانان او را دستگیر میکنند، استن و الیور برای نجاتش تلاش میکنند اما خودشان نیز گرفتار میشوند و در ماجرایی پرهرجومرج و کمیک، باید حقیقت هویت آرلین را پیش از آنکه خیلی دیر شود، آشکار کنند.
چرا این فیلم را ببینیم؟ «دختر کولی» با ترکیب طنز فیزیکی کلاسیک استن و الیور و موسیقی اپرایی دلنشین، تجربهای منحصربهفرد از دوران طلایی کمدی صامت به سینمای ناطق ارائه میدهد. شیمی بینظیر این دو کمدین، که با حرکات بدنی ساده و نگاههای معنادار خنده میآفرینند، همچنان پس از گذشت نزدیک به یک قرن تأثیرگذار است. صحنههای موزیکال فیلم، برگرفته از اپرای کلاسیک قرن نوزدهم، فضایی نوستالژیک و متفاوت از دیگر آثار این دو کمدین میسازد. برای علاقهمندان به کمدیهای کلاسیک هالیوود با ترکیبی از طنز فیزیکی و موسیقی، این فیلم تجربهای دلنشین و خاطرهانگیز است. صحنه پایانی فیلم، که استن و الیور را در اتاق شکنجهای کمیک نشان میدهد که یکی کشیده و دیگری فشرده میشود، نمونهای اغراقآمیز و بیآزار از طنز فیزیکی مشخصه این دو کمدین است. طراحی صحنه اردوگاه کولیان، با چادرها و آتشهای دورهمی، فضایی رنگارنگ و متفاوت از دیگر آثار استودیویی این دو هنرمند در آن دوران میسازد. بازی جیمز دبلیو. هورن و چارلی راجرز بهعنوان کارگردان، ریتمی سریع و روان به این اقتباس اپرایی بخشیده که هم برای طرفداران موسیقی کلاسیک و هم دوستداران کمدی جذاب است.
مطالب مرتبط
