«رمی، پسر هیچکس» (Remi, Nobody’s Boy) فیلمی ماجراجویی، خانوادگی و درام محصول سال ۲۰۱۸ فرانسه و بر اساس رمان کلاسیک «بی‌خانواده» اثر هکتور مالو است که داستان دلنشین و پرماجرای پسرکی یتیم در جست‌وجوی خانواده واقعی‌اش را روایت می‌کند.
رمی، پسری که به‌عنوان نوزادی رها‌شده در کلیسا پیدا شده، در آغوش زنی مهربان بزرگ می‌شود و دوران کودکی شادی را سپری می‌کند. اما وقتی پدرخوانده‌اش دچار حادثه‌ای می‌شود و با مشکلات مالی و قانونی روبه‌رو می‌گردد، تصمیم می‌گیرد رمی را به یتیم‌خانه بسپارد. در همین لحظه سرنوشت‌ساز، رمی با ویتالیس، نوازنده دوره‌گرد سالخورده‌ای که همراه میمونش «قلب دوست‌داشتنی» و سگش «کاپی» به شهرها سفر می‌کند، آشنا می‌شود.
ویتالیس که استعداد خدادادی رمی در آواز خواندن را کشف می‌کرده، او را از سرنوشت یتیم‌خانه نجات می‌دهد و رمی را همراه خود به سفری طولانی و پرماجرا در سراسر فرانسه می‌برد. این سفر، که در ابتدا تنها راهی برای فرار از یک زندگی سخت به‌نظر می‌رسد، به‌تدریج به مسیری برای رمی می‌شود تا با عشق، از دست دادن و در نهایت یافتن خانواده واقعی‌اش روبه‌رو شود.
چرا این فیلم را ببینیم؟ «رمی، پسر هیچکس» با اقتباسی وفادار و زیبا از یکی از محبوب‌ترین رمان‌های کلاسیک ادبیات کودک و نوجوان فرانسه، داستانی کلاسیک و همیشه‌ماندگار درباره امید، مقاومت و معنای واقعی خانواده را به تصویر می‌کشد. فیلم‌برداری چشم‌نواز از مناظر روستایی فرانسه، در کنار بازی احساسی بازیگران، تجربه‌ای گرم و کلاسیک برای تماشای خانوادگی فراهم می‌کند. رابطه پدرانه‌ای که میان ویتالیس و رمی شکل می‌گیرد، با وجود همه سختی‌های سفرشان، یکی از دل‌انگیزترین روابط سینمای خانوادگی اروپا به‌شمار می‌رود. برای علاقه‌مندان به اقتباس‌های ادبی کلاسیک با پیامی گرم درباره خانواده و امید، این فیلم انتخابی دلنشین و بی‌زمان است. صحنه‌های موسیقی و آواز خیابانی رمی در طول سفرشان، که در قلب داستان اصلی جای دارد، لحظاتی شاعرانه و دلنشین به این حکایت کلاسیک درباره یافتن جایگاه واقعی خود در جهان می‌افزاید. همراهی میمون و سگ وفادار ویتالیس در این سفر، شخصیت‌های حیوانی گرم و دوست‌داشتنی‌ای می‌سازد که برای مخاطبان کودک و نوجوان جذابیت دوچندانی به این داستان کلاسیک می‌بخشند. بازی دنیل اوتوی در نقش ویتالیس، با ترکیبی از سخت‌گیری بیرونی و مهربانی پنهان، پدرخوانده‌ای فراموش‌نشدنی برای رمی می‌سازد که قلب احساسی این حکایت کلاسیک را شکل می‌دهد.
