«طعمه شیطان» (Prey for the Devil) فیلمی وحشت و ماوراءالطبیعی محصول سال ۲۰۲۲ آمریکاست که به کارگردانی دنیل استام ساخته شده و در دنیایی که موارد تسخیر شیطانی به‌طور فزاینده‌ای در حال افزایش است، داستان راهبه‌ای که علیه سنت‌های کلیسا برای مبارزه با شرارت می‌جنگد را روایت می‌کند.
در واکنش به افزایش جهانی موارد تسخیر شیطانی، کلیسای کاتولیک مدارس اخراج جن را دوباره بازگشایی می‌کند تا کشیشان را برای انجام مراسم اخراج جن آموزش دهد. با اینکه راهبه‌ها معمولاً اجازه انجام این مراسم را ندارند، پدر کوئین استعداد خاص خواهر ان در همدلی با قربانیان تسخیرشده را تشخیص می‌دهد و موافقت می‌کند او را آموزش دهد.
خواهر ان که در کنار همکارش پدر دانته وارد این میدان معنوی می‌شود، خود را در نبردی برای روح دختری جوان به نام ناتالی می‌یابد؛ دختری که ان معتقد است توسط همان شیطانی تسخیر شده که سال‌ها پیش مادر روانی‌رنجور او را عذاب داده بود. هرچه ان عمیق‌تر به این پرونده وارد می‌شود، رازهای تاریک و شخصی‌تری از گذشته خودش آشکار می‌شود که ارتباط او با ناتالی را به شکلی غیرمنتظره و تکان‌دهنده روشن می‌کند.
چرا این فیلم را ببینیم؟ «طعمه شیطان» با وارونه کردن قواعد سنتی ژانر اخراج جن و قرار دادن یک زن در قلب این نبرد معنوی، نگاهی تازه به این ژانر کلاسیک وحشت ارائه می‌دهد. پیوند شخصی و عاطفی میان خواهر ان و پرونده‌ای که بر عهده می‌گیرد، عمق احساسی غیرمعمولی به این فیلم ترسناک می‌بخشد. برای علاقه‌مندان به فیلم‌های اخراج جن با شخصیت اصلی زن قدرتمند و پیچش‌های داستانی شخصی، این فیلم تجربه‌ای دلهره‌آور و پرکشش است. کاوش فیلم در آسیب‌های عاطفی نهفته پشت هر مورد تسخیر، به‌جای تمرکز صرف بر جلوه‌های ترسناک بصری، عمق روانشناختی غیرمعمولی به این اثر ماوراءالطبیعی می‌بخشد که آن را از بسیاری از فیلم‌های اخراج جن مشابه متمایز می‌کند. پیوند شخصی و غافلگیرکننده میان خواهر ان و ناتالی، که در اوج داستان آشکار می‌شود، انگیزه‌ای عمیقاً انسانی به مبارزه این راهبه با نیروهای شیطانی می‌بخشد و آن را فراتر از یک وظیفه مذهبی صرف قرار می‌دهد. طراحی صحنه‌های مراسم اخراج جن، با نورپردازی تیره و جلوه‌های بصری فیزیکی به‌جای وابستگی صرف به جلوه‌های رایانه‌ای، حس واقع‌گرایانه و آزاردهنده‌ای به این نبردهای معنوی می‌بخشد.
