«قفس ذهن» (Mindcage) فیلمی جنایی و روانشناختی محصول سال ۲۰۲۲ آمریکاست که با بازی مارتین لارنس و جان مالکوویچ، داستانی تاریک درباره تعقیب یک قاتل زنجیرهای تازه و همکاری اجباری با یک جنایتکار محبوس را روایت میکند.
وقتی یک قاتل کپیکار در شهر دست به جنایتی تازه میزند، کارآگاهان جیک دویل و مری کلی به ناچار به سراغ یک قاتل زنجیرهای محبوس، معروف به «هنرمند»، میروند تا از دانش و بینش او برای شناسایی قاتل جدید کمک بگیرند. هنرمند در ازای این همکاری، خواستار میانجیگری با دادستانی برای تبدیل حکم اعدامش به حبس ابد میشود.
مری که مسئول ارتباط مستقیم با هنرمند است، بهتدریج وارد ذهن پیچیده و آشفته این نابغه هنری-جنایی میشود. هرچه تحقیقات پیش میرود، مری و جیک متوجه میشوند در بازی خطرناکی گرفتار شدهاند که هنرمند از پشت میلههای زندان نیز آن را هدایت میکند؛ رقابتی نفسگیر با زمان برای شناسایی قاتل تازه پیش از آنکه قربانی دیگری بگیرد، در حالی که هرگز نمیتوان بهطور کامل به قاتلی که در ازای آزادی همکاری میکند اعتماد کرد.
چرا این فیلم را ببینیم؟ «قفس ذهن» با بازی قدرتمند جان مالکوویچ در نقش قاتلی هوشمند و ترسناک، تعلیق روانشناختی پایداری در طول فیلم حفظ میکند. رویارویی ذهنی میان کارآگاهان و این ذهن بیمار و درخشان، یادآور بهترین آثار کلاسیک ژانر تریلر روانشناختی جنایی است. برای علاقهمندان به فیلمهای پلیسی با تمرکز بر روانشناسی جنایتکاران و بازی گربهوموش ذهنی، این فیلم تجربهای پرتعلیق و جذاب ارائه میدهد. بازی خویشتندار مارتین لارنس در نقشی جدیتر از کارنامه معمول کمدیاش، تعادل جالبی با شخصیت پرشور و ناآرام مری ایجاد میکند و به این دوگانه کارآگاهی عمق بیشتری میبخشد. حضور جان مالکوویچ در نقش قاتلی که از پشت میلههای زندان بازی خطرناکش را هدایت میکند، لحظاتی از تنش روانی خالص میسازد که بیننده تا آخرین دقیقه نمیتواند از حدس زدن نیت واقعی او دست بکشد. آهنگ رابطهی میان مری و هنرمند، که مرز میان همدلیِ حرفهای و جذابیت خطرناک را کمرنگ میکند، یکی از جذابترین محورهای روانشناختی این تریلر جنایی به شمار میرود. طراحی فضای سرد و رسمی زندان امنیتی، در تضاد با آشوب پنهان ذهن هنرمند، فضایی بصری مناسب برای این بازی روانی میسازد و تنش فیلم را تا لحظات پایانی زنده نگه میدارد.
مطالب مرتبط
