«اینجا درون غرب» (Here Out West) فیلمی درام و مجموعهای از داستانهای بههمپیوسته محصول سال ۲۰۲۱ استرالیاست که با روایت هشت داستان از هشت نویسنده مختلف، زندگی متنوع و پرتضاد مهاجران در غرب سیدنی را به تصویر میکشد.
محور اصلی داستانها به نانسی برمیگردد، زنی که بهطور غیرمنتظره باید از نوه همسایهاش نگهداری کند، اما وقتی برای دیدار دختر زندانیاش که بهتازگی نوزادی بهنام گریس به دنیا آورده به بیمارستان میرود، تصمیمی پرخطر میگیرد و نوزاد را با خود میبرد. این اتفاق، مسیر زندگی افراد کاملاً غریبه را در طول یک روز پرتلاطم در بیمارستان به هم گره میزند: از نگهبان پارکینگی که با پسرش رابطه سردی دارد و در پنهان شعر میسراید، تا گروهی از دوستان جوان که ناخواسته شاهد یک تصادف رانندگی میشوند.
در میان این ماجراها، داستانهای فرعی دیگری نیز روایت میشود: زنی که در کنار بستر پدر روبهمرگش مینشیند و با آواز غمگینی او را به لحظهای از هوشیاری بازمیگرداند، سازنده سازی کرد که بهدنبال کاری برای گذران زندگی خانوادهاش است، و پرستاری فیلیپینی که در شیفت طولانی خود، ناخواسته شاهد ربودن نوزاد توسط نانسی میشود. هر داستان، روایتی مستقل اما در پیوند با دیگر بخشهای فیلم است.
چرا این فیلم را ببینیم؟ «اینجا درون غرب» با گفتوگوهایی به ده زبان مختلف، از عربی و بنگالی تا کردی و اسپانیایی، تصویری اصیل و صمیمانه از تنوع فرهنگی غرب سیدنی ارائه میدهد که بهندرت در سینمای استرالیا اینگونه به تصویر کشیده شده است. ساختار روایی چندلایه فیلم، که هشت نگاه متفاوت را در بستر واحد یک بیمارستان به هم متصل میکند، تجربهای غنی و چندصدایی از زندگی مهاجران میسازد. برای علاقهمندان به درامهای اجتماعی چندروایتی با پیوندهای انسانی عمیق، این فیلم تجربهای صمیمانه و متفاوت است. صحنهای که در آن زنی با آواز به پدر روبهمرگش امید میبخشد، یکی از احساسیترین لحظات فیلم است که قدرت پیوندهای خانوادگی را بهخوبی نشان میدهد. هر یک از این هشت داستان، توسط نویسندهای نوظهور و از پیشینهای متفاوت نوشته شده که تنوع واقعی صداهای این منطقه را به نمایش میگذارد و فیلم را از یک روایت یکدست معمول متمایز میکند. کارگردانان مختلف فیلم، از جمله لیا پورسل و آنا کوکینوس، هرکدام سبک روایی خاص خود را به بخشهای مربوطه میبخشند، اما پیوستگی احساسی میان همه این تکهها بهخوبی حفظ میشود. فضای واقعی و بدون آرایش بیمارستان، بهعنوان نقطه تلاقی همه شخصیتها، حس صمیمیت و باورپذیری خاصی به کل فیلم میبخشد که آن را از یک مجموعه داستانهای پراکنده متمایز میکند.
مطالب مرتبط
