«خطوط ناموزون خدا» (God’s Crooked Lines) فیلمی معمایی و روانشناختی محصول سال ۲۰۲۲ اسپانیا و به کارگردانی اوریول پائولو، کارگردان شناختهشده ژانر تریلرهای پیچیده اسپانیایی، است که در فضای یک آسایشگاه روانی میگذرد و پر از لایههای پنهان و غافلگیریهای پیدرپی است.
آلیس گولد در سال ۱۹۷۹ به یک آسایشگاه روانی وارد میشود و ادعا میکند شوهرش، هلیودورو، او را بهطور غیرقانونی در آنجا محبوس کرده تا ثروتش را تصاحب کند. اما بهتدریج مشخص میشود آلیس در واقع کارآگاهی خصوصی است که بهعمد خود را دیوانه جلوه داده تا وارد آسایشگاه شود و درباره مرگ مشکوک پسر یکی از پزشکان تحقیق کند. او در جریان تحقیقاتش با بیماران دیگر، از جمله دوقلوهایی مرموز و شخصیتی به نام «گنوم» که سابقه آزار جنسی دارد، آشنا میشود.
هرچه تحقیقات آلیس عمیقتر میشود، مرز میان واقعیت و توهم برایش محو میشود؛ او متهم به قتل میشود، تحت شوک الکتریکی قرار میگیرد و باید ثابت کند نهتنها بیگناه است بلکه از ابتدا قصد کشف یک راز بزرگتر را داشته است. داستان با روایتی موازی در دو خط زمانی پیش میرود که در نهایت در یک افشاگری غافلگیرکننده به هم میرسند.
چرا این فیلم را ببینیم؟ «خطوط ناموزون خدا» با پیچشهای داستانی هوشمندانه و ساختار روایی چندلایه، از همان سبک تریلرهای معمایی پرطرفدار اوریول پائولو (کارگردان «فراموشکن») بهره میبرد که تماشاگر را تا آخرین دقیقه در حالت حدس و گمان نگه میدارد. طراحی صحنه دلهرهآور آسایشگاه و بازی قدرتمند بازیگر نقش آلیس، فضایی گوتیک و پرتعلیق برای این معمای روانشناختی میسازد. برای علاقهمندان به تریلرهای معمایی اسپانیایی با پایانبندی غافلگیرکننده، این فیلم انتخابی هوشمندانه است. دیوارهای سرد و راهروهای تنگ آسایشگاه، همراه با بازی نور و سایه، فضایی گوتیک و کلاستروفوبیک میسازند که بیننده را همراه با آلیس در وضعیتی دائمی از تردید نسبت به آنچه واقعی و آنچه توهم است نگه میدارد. ساختار روایی دوخطی داستان، که میان زمان حال و رویدادهای پس از یک شورش خونین در آسایشگاه در رفتوآمد است، معمای فیلم را لایهبهلایه باز میکند و تماشاگر را وادار به کنارهمگذاشتن قطعات پراکنده پازل میکند. کارگردان، که پیشتر با فیلم موفق «فراموشکن» شهرت گستردهای در ژانر تریلرهای معمایی اسپانیایی کسب کرده بود، در این اثر نیز مهارت خود در فریب هوشمندانه ذهن تماشاگر را بهخوبی نشان میدهد.
مطالب مرتبط
