«کرنک» (Crank) فیلمی اکشن، جنایی و تریلر محصول سال ۲۰۰۶ آمریکاست که با بازی جیسون استاتهام، داستان نفس‌گیر و پرشتاب یک آدم‌کش مسموم‌شده را روایت می‌کند که برای زنده ماندن باید تا آخرین لحظه فیلم، آدرنالینش را بالا نگه دارد.
چو چلیوس، آدم‌کش انگلیسی مقیم لس‌آنجلس، توسط رقیبی جوان و بلندپرواز به نام ریکی ورونا با داروی مصنوعی خطرناکی مسموم می‌شود که جریان آدرنالین بدنش را کند کرده و در نهایت او را خواهد کشت. چلیوس که از یک جراح مافیایی می‌آموزد تنها راه بقایش حفظ سطح بالای آدرنالین است، دست به کارهایی خطرناک و هیجانانگیز می‌زند: دعوا با گانگسترها و پلیس، رانندگی بی‌محابا و مصرف مواد محرک.
چلیوس که درمی‌یابد رئیسش، کارلیتو، در توطئه مسموم شدنش دست داشته، مصمم می‌شود پیش از پایان اثر دارو، از همه کسانی که به او خیانت کرده‌اند انتقام بگیرد. او با کمک خبرچین خیابانی‌اش، کایلو، ردپای ورونا را دنبال می‌کند، در حالی که هم‌زمان تلاش می‌کند دوست‌دخترش را از خطر دور نگه دارد؛ مسابقه‌ای با زمان که چلیوس را در طول یک روز، به اعماق دنیای جنایی لس‌آنجلس می‌کشاند.
چرا این فیلم را ببینیم؟ «کرنک» با ریتم دیوانه‌وار و بی‌وقفه‌اش، سبک تازه‌ای از اکشن پرانرژی را معرفی کرد که مرزهای متعارف این ژانر را جابه‌جا کرد. کارگردانی مشترک مارک نولدین و برایان تیلور، با دوربین دستی پرتحرک و تدوین سریع، حس فوریت و خطر دائمی را برای تماشاگر القا می‌کند که کاملاً همسو با وضعیت جسمی شخصیت اصلی است. بازی جیسون استاتهام، با انرژی خام و فیزیکی‌اش، این ضدقهرمان بی‌رحم اما به‌نوعی همدلی‌برانگیز را به یکی از شخصیت‌های اکشن ماندگار دهه ۲۰۰۰ تبدیل کرد. برای علاقه‌مندان به اکشن‌های پرانرژی و غیرمتعارف با مفهومی خلاقانه و ریتمی نفس‌گیر، این فیلم تجربه‌ای منحصربه‌فرد و پرهیجان است. مفهوم اصلی فیلم، مسابقه‌ای پیوسته با زمان که هیچ لحظه‌ای برای استراحت باقی نمی‌گذارد، ساختاری تقریباً بی‌وقفه به روایت می‌بخشد که تماشاگر را همچون شخصیت اصلی در حالت اضطراب دائمی نگه می‌دارد. طنز سیاه و اغراق‌شده فیلم، که هر موقعیت خطرناک را به فرصتی برای شوخی گروتسک تبدیل می‌کند، لحنی منحصربه‌فرد و خودآگاه به این اکشن غیرمعمول می‌بخشد. حضور شخصیت‌های فرعی رنگارنگ، از جراح مافیایی گرفته تا خبرچین خیابانی، دنیای زیرزمینی و پرشخصیتی برای این ماجراجویی یک‌روزه لس‌آنجلس می‌سازد.
