فیلم ۹۶ (96)

«۹۶» (96) فیلمی درام و عاشقانه محصول سال ۲۰۱۸ هند به زبان تامیل است که داستان احساسی بازدید دو دلداده قدیمی را پس از دو دهه جدایی روایت می‌کند.

رام، عکاس مسافرتی، پس از سال‌ها به دبیرستان قدیمی‌اش در تانجاور بازمی‌گردد و غرق در خاطرات دوران دبیرستان می‌شود. اندکی بعد، او به گروه واتس‌اپ همکلاسی‌های سابقش پیوسته و دورهمی بازگشتی در چنای برگزار می‌شود. رام در این دورهمی با دوستان قدیمی‌اش دوباره دیدار می‌کند و متوجه می‌شود جانکی، معشوقه دوران نوجوانی‌اش که اکنون در سنگاپور زندگی می‌کند، نیز برای این بازگشت به وطن می‌آید.

در سال ۱۹۹۴، رام و جانکی هم‌کلاسی بودند و علاقه عمیقی به یکدیگر داشتند، اما مشکلات مالی خانواده رام باعث شد او ناگهان به شهر دیگری نقل مکان کند، بدون آنکه فرصتی برای خداحافظی داشته باشد. اکنون، پس از سال‌ها، این دو دوباره در دورهمی روبه‌رو می‌شوند و در طول یک شب طولانی در خیابان‌های چنای، رازها و فراموش‌ناشدنی‌های گذشته‌شان را با هم به اشتراک می‌گذارند؛ رازهایی که نشان می‌دهد سرنوشت چندین بار آن‌ها را به هم نزدیک کرده بود، بدون آنکه بدانند.

چرا این فیلم را ببینیم؟ «۹۶» با روایتی صادقانه و پرجزئیات از عشق نافرجام دوران نوجوانی، یکی از محبوب‌ترین درام‌های عاشقانه سینمای تامیل در سال‌های اخیر به شمار می‌رود. بازی ویجای سیتوپاتی و ترونا در نقش رام و جانکی، شیمی غم‌انگیز و دلنشینی میان این دو شخصیت می‌سازد که تماشاگر را عمیقاً درگیر می‌کند. کارگردانی سی. پرم کومار، با تمرکز بر جزئیات نوستالژیک دوران دبیرستان و شب طولانی بازدید این دو در چنای، فضایی صمیمانه و احساسی می‌سازد. برای علاقه‌مندان به درام‌های عاشقانه نوستالژیک با پرداختی عمیق و صادقانه از عشق ازدست‌رفته، این فیلم تجربه‌ای عمیقاً احساسی و به‌یادماندنی است. کشف تدریجی فرصت‌های ازدست‌رفته میان رام و جانکی در طول این شب طولانی، لایه‌های تازه‌ای از اندوه و حسرت به این داستان عاشقانه می‌افزاید. موسیقی احساسی فیلم، که با ملودی‌های دلنشین همراه شده، حال‌وهوای نوستالژیک این بازگشت به گذشته را به‌خوبی تقویت می‌کند. صحنه‌های دورهمی همکلاسی‌های قدیمی، با شوخی‌ها و خاطرات مشترک دوران دبیرستان، فضایی صمیمانه و آشنا برای هر تماشاگری می‌سازد که خاطره‌ای از دوران مدرسه خود دارد. گفت‌وگوهای طولانی و صمیمانه رام و جانکی در خیابان‌های خالی چنای، با ریتم آرام و دیالوگ‌های صادقانه، عمق احساسی نادری به این داستان عشق ازدست‌رفته می‌بخشد.

مجتبی علما

میلیون‌ها دقیقه فیلم دیدم، هزاران دیالوگ شنیدم، و هنوز دنبال بهترین داستان‌ها می‌گردم... اینجا ندا مدیاست؛ جایی که قصه‌ها تموم نمی‌شن!